24 marca 2017 , Imieniny: Gabrieli, Marka, Seweryna
 
W aktualnym numerze:
  Wiadomości Sierakowickie -> Czytaj archiwalny numer 2 z dnia 2017-02-01
 






 

Po tej stronie Wielkiej Nocy


Zbliża się najstarsze i najważniejsze święto chrześcijan – Wielkanoc. Jest to tzw. święto ruchome, co znaczy, że może wypadać w różnych terminach, od 22 marca począwszy, a na 25 kwietnia skończywszy. Dość długo trwały spory dotyczące terminu obchodzenia Wielkanocy. Ostateczne rozwiązanie przyniósł sobór nicejski w 325 r., na którym ustalono, iż będzie to w pierwszą niedzielę po wiosennej pełni księżyca.
W roku 1583, po wprowadzeniu kalendarza gregoriańskiego (zreformowanego kalendarza juliańskiego, niwelującego opóźnienia w stosunku do roku zwrotnikowego z 1 dnia / 128 lat na 1 dzień / ok. 3000 lat), pojawiły się rozbieżności pomiędzy datą Wielkanocy obchodzoną w Kościele prawosławnym, a datą w Kościele katolickim. W Kościele prawosławnym Wielkanoc (Pascha) obchodzona jest według dat kalendarza juliańskiego (opracowanego na życzenie Juliusza Cezara i wprowadzonego w 46 r. p.n.e. a obowiązującego np. w Rosji do 1918 roku).
Wielkanoc poprzedzają ostatnie dni Wielkiego Tygodnia będące najkrótszym, najważniejszym i najbardziej uroczystym okresem roku kościelnego. Noszą one nazwę Triduum Paschalnego.
WIELKI CZWARTEK - dzień Ostatniej Wieczerzy, pamiątka ustanowienia Eucharystii i sakramentu kapłaństwa. W tym dniu przed południem w katedrze odbywa się Msza Święta Krzyżma, którą odprawia biskup wraz z księżmi z całej diecezji. Święci się w jej trakcie oleje używane przez cały rok do sprawowania sakramentów: olej chorych - potrzebny do sakramentu namaszczenia chorych; olej krzyżma świętego - używany w trakcie bierzmowania, a także chrztu i święceń kapłańskich.
Wieczorem księża odprawiają uroczystą Mszę Świętą Wieczerzy Pańskiej na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy. Na zakończenie Mszy Najświętszy Sakrament przeniesiony zostaje do ciemnicy, aby przypomnieć o uwięzieniu Jezusa i prowadzeniu procesu trwającego do rana w Wielki Piątek.
WIELKI PIĄTEK - dzień Męki Pańskiej. W Kościele cały dzień panuje milczenie (w tym dniu nie ma Mszy Świętych), trwa oczekiwanie na to, co stanie się po południu. Wierni stosują się do reguł ścisłego postu, od którego nie może być dyspensy. Po południu odprawiana jest liturgia Męki Pańskiej, czytane są proroctwa Izajasza spisane kilka wieków przed śmiercią Chrystusa szczegółowo opisujące Jego śmierć. Z tekstów biblijnych czyta się też opis Męki Pańskiej według św. Jana, tego, który stał pod krzyżem aż do samego końca. Odsłania się i adoruje krzyż, za co można uzyskać odpust zupełny. Po Komunii Świętej przenosi się Najświętszy Sakrament do kaplicy Bożego Grobu i zaczyna się żałobna adoracja.
WIELKA SOBOTA - dzień żałoby po śmierci Chrystusa. Wierni, na wzór uczniów Jezusa, trwają w zadumie i żałobie. W tym dniu święci się też pokarmy na stół wielkanocny, lecz zalecany jest (aż do wieczornej liturgii) post od pokarmów mięsnych.
NIEDZIELA ZMARTWYCHWSTANIA - najważniejsza, najbardziej uroczysta modlitwa Kościoła w czasie całego roku, ale jej obchody zaczynają się już późnym wieczorem w sobotę.
WIELKANOC to słowo powstałe z połączenia słów wielka i noc. Najczęściej kojarzymy Wielkanoc z rezurekcją, czyli procesją odbywaną rano po wschodzie słońca. Dlaczego zatem nazwa Wielka Noc?
Noc kojarzy nam się zwykle z brakiem bezpieczeństwa, czasem działania złych mocy, ciemnych spraw, zatem próbujemy ją rozświetlić sztucznym światłem. Dlatego też liturgia Wielkiej Nocy pełna jest symboliki związanej ze światłem. W sobotni wieczór święci się ogień i od niego zapala paschał - symbol Chrystusa. W paschale wtopionych jest pięć ziaren kadzidła (na oznaczenie pięciu ran Chrystusa ukrzyżowanego), krzyż (znak zwycięstwa nad śmiercią), w ramionach wpisane cyfry kolejnego roku (bo Chrystus jest Panem naszego ziemskiego czasu), nad krzyżem pierwsza litera alfabetu greckiego, a pod nim ostatnia (bo Chrystus jest Początkiem i Końcem). Z zapalonym paschałem ksiądz i wierni po śpiewie ,,Światło Chrystusa'' wyruszają do kościoła, ale w porządku odwrotnym niż zwykle. Ksiądz, który trzyma zapalony paschał, idzie na początku, co ma przypomnieć opis z Księgi Wyjścia, kiedy synowie Izraela, uciekający z domu niewoli, szli wśród ciemności nocy za Bogiem, który przewodził im pod postacią słupa ognia. Przy wejściu do kościoła wierni zapalają świece od ognia paschału. Po przejściu do ołtarza, zapalają się światła całego kościoła i odśpiewany zostanje jednen z najpiękniejszych hymnów, jakie zna chrześcijaństwo, Orędzie Wielkanocne.
W tę Świętą Noc Kościół przypomina dzieje zbawienia poprzez cztery symbole życia: światło, Słowo Boże, wodę chrztu i Chleb życia, czyli Eucharystię. Warto wziąć udział w tej modlitwie Kościoła, bo chociaż jest długa, to najpełniej ukazuje, w co naprawdę wierzymy, jaki jest sens życia nas, uczniów Chrystusa. Noc Zmartwychwstania kończy się o świcie w niedzielę radosnym pochodem triumfalnym ku czci Zwycięzcy śmierci, piekła i szatana.
O głębokim sensie przeżywania Wielkiejnocy napisał ksiądz Twardowski w jednym ze swoich kazań tak:
”Wydawało się, że nie miało sensu skazanie niewinnego Jezusa, a Jego droga krzyżowa prowadziła donikąd. Młodego, zdrowego człowieka, w pełni sił, tak potrzebnego jeszcze ludziom, skazano na śmierć. Ilu jeszcze trędowatych i opętanych liczyło na to, że ich uzdrowi. Tymczasem, po ludzku bezsensowne, cierpienie i śmierć w dniu zmartwychwstania nabierają ogromnego znaczenia. Wszystko to, co było cierpieniem, doprowadziło do triumfu. Bezbronny Baranek idzie, jak w defiladzie, ze zwycięską chorągwią. Dzwon rezurekcyjny, różnokolorowe pisanki i bazie - to maleńka radość, wątła siostra niewysłowionej radości, jaką się odnajduje po drugiej stronie Wielkiej Nocy” (Ks. Jan Twardowski, Wszędy pełno Ciebie...).
Jak z każdym ważnym wydarzeniem w roku kościelnym, tak i z Wielkanocą wiążą się określone zachowania ludu, są stawiane przepowiednie i prognostyki. Doskonałym ich odbiciem są przedstawione niżej przysłowia:
Deszcz w Wielki Piątek napycha każdy kątek.
Suchy post - dobry rok.
W Wielki Piątek, gdy deszcz hojnie doliny zleje, że dużo mleka będzie, są pewne nadzieje.
W Wielki Piątek dobry zasiewu początek.
Nie każdej niedzieli Wielkanoc.
Pogoda na Kwietną Niedzielę wróży urodzaju wiele.
W Wielki Piątek zrób początek, a w sobotę kończ robotę.
W dnie krzyżowe męka Boża, wstrzymaj się od siewu zboża.
Kiedy w Wielki Post rosa, to nasiej gospodarzu dużo prosa,
A jeżeli w Wielki Piątek mróz, to proso na górę włóż.
Kto dzień i noc gości, to w Wielką Niedzielę pości.
Gdy mokro w Wielką Niedzielę, rok się sucho ściele.
Zatem, dopóki jesteśmy jeszcze po tej stronie Wielkiej Nocy, pamiętajmy o religijnym charakterze zbliżających się Świąt i przeżyjmy kolejną Wielkanoc w naszym życiu we wszystkich ludzkich i boskich wymiarach, w zdrowiu duszy i ciała.
Danuta Pioch

Wersja do druku
Wyślij znajomemu

 

 
  Czytaj - Archiwum - Komentarze - Księga Gości - Kontakt
Wiadomosci Sierakowickie - R-net 2003
 
Czytaj Archiwum Komentarze Księga gości Kontakt